ความผันแปรของปริมาณทางอุตุนิยมวิทยาและอุทกวิทยาอันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการศึกษาปริมาณน้ำฝนคาดการณ์จากผลของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศกับค่าตรวจวัดในพื้นที่ลุ่มน้ำเจ้าพระยา - พุทธาคุณเจริญ ฑภิสรา; ใบม่วง สมชาย; พุทธาคุณเจริญ สายสุนีย์ (การประชุมวิศวกรรมโยธาแห่งชาติ ครั้งที่ 30, 2025)
การศึกษานี้จะประเมินผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อการเปลี่ยนแปลงปริมาณทางอุตุนิยมวิทยาที่สำคัญในพื้นที่ลุ่มน้ำเจ้าพระยา ได้แก่อุณหภูมิสูงสุด อุณหภูมิต่ำสุด และปริมาณน้ำฝน โดยใช้ผลผลิตจากแบบจำลองการหมุนเวียนอากาศทั่วไป (Generalized Circulation Model, GCM) ของศูนย์ภูมิอากาศ Hadley (Hadley Center) ประเทศอังกฤษ ชื่อ “HadCM3 (10) (13)” มีรายละเอียดพื้นที่ประมาณ 180X180 กม. อันเป็นโปรแกรมที่อยู่ในบัญชี Coupled Model Intercomparison Project Phase 5 (CMIP 5) ของ AR5 ทำการคำนวณโดยใช้สมมติฐานการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในภาพฉายของรูปแบบการพัฒนาที่ใช้พลังงานฟอสซิลและพลังงานหมุนเวียนผสมผสานกันอย่างสมดุล (A1B) ย่อส่วนลงในพื้นที่ศึกษาโดยใช้แบบจำลองภูมิอากาศระดับภูมิภาค PRECIS ที่มีความละเอียดประมาณ 25X25 กม. และใช้เทคนิคการปรับแต่งข้อมูล (Bias Correction) ชนิดการปรับค่าเฉลี่ยที่ขึ้นอยู่กับการตรวจวัดโดยใช้ข้อมูลจากสถานีตรวจวัดสภาพภูมิอากาศของกรมอุตุนิยมวิทยา จำนวน 41 สถานีในพื้นที่ศึกษาและบริเวณใกล้เคียง พบว่าในช่วงเวลา 20 ปี ระหว่างปีพ.ศ.2560–2579 อุณหภูมิสูงสุด และต่ำสุดเฉลี่ยรายเดือนในพื้นที่ศึกษามีแนวโน้มเพิ่มขึ้นจากค่าเฉลี่ยในช่วงเวลา 30 ปี ระหว่างปีพ.ศ.2524–2553 ประมาณ 0.5–2.0 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนรายเดือนภายใต้การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในช่วงเวลา 20 ปีระหว่างปีพ.ศ.2560-2579 เฉลี่ยทุก 5 ปีแสดงการเบี่ยงเบนอย่างมีนัยสำคัญทั้งสูงกว่าและต่ำกว่าค่าเฉลี่ยในช่วงเวลา 30 ปี ระหว่างปีพ.ศ.2524–2553 ในช่วง 10–50 มม ต่อเดือน ปริมาณน้ำท่าภายใต้สภาวะการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศวิเคราะห์โดยใช้ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณน้ำฝนและน้ำท่า (Rainfall-Runoff Relation) พบว่ามีความผันแปรอย่างมีนัยสำคัญในระหว่างช่วงเวลาเฉลี่ยทุก 5 ปีในช่วงเวลา 20 ปี ระหว่างปีพ.ศ.2560–2579 เช่นกัน ผลการเปรียบเทียบปริมาณน้ำฝนรายเดือนเฉลี่ยในช่วงเวลา 5 ปีระหว่างปี พ.ศ.2560-2564 ของค่าคาดการณ์จากผลของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศกับค่าที่เกิดขึ้นจริงของพื้นที่โครงการส่งน้ำและบำรุงรักษานครหลวง ป่าสักใต้ และคลองเพรียว–เสาไห้ในพื้นที่ลุ่มน้ำเจ้าพระยาพบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ